ភ្នំពេញ ថ្ងៃទី០១ ខែកក្កដា ឆ្នាំ២០១៩ — ប្រមុខរាជរដ្ឋាភិបាលកម្ពុជា សម្ដេចអគ្គមហាសេនាបតីតេជោ ហ៊ុន សែន មានប្រសាសន៍ថា សម្ដេចនឹងទៅថ្លែងសុន្ទរកថានៅស្នាក់ការសិទ្ធិមនុស្សរបស់អង្គការសហប្រជាជាតិនៅទីក្រុងហ្សឺណែវ ប្រទេសស្វ៊ីស នៅថ្ងៃទី០៤ ខែកក្កដា ដើម្បីបង្ហាញអំពីវឌ្ឍនភាពនៃដំណើរការសិទ្ធិមនុស្សរបស់កម្ពុជា។
ក្នុងខណៈអញ្ជើញជាអធិបតីដ៏ខ្ពង់ខ្ពស់ ជាមួយសម្ដេចកិត្តិព្រឹទ្ធបណ្ឌិត ក្នុងពិធីផ្ទេរការគ្រប់គ្រងសាលាកុមារពិការភ្នែក និងគថ្លង់នៃអង្គការគ្រួសារថ្មី ឱ្យស្ថិតក្រោមការគ្រប់គ្រងរបស់ក្រសួងអប់រំ យុវជននិងកីឡា និងការដាក់ឱ្យដំណើរការវិទ្យាស្ថានជាតិអប់រំពិសេសនាព្រឹកថ្ងៃទី០១ ខែកក្កដា ឆ្នាំ២០១៩នេះ នៅសង្កាត់ភ្នំពេញថ្មី ខណ្ឌសែនសុខ រាជធានីភ្នំពេញ សម្ដេចតេជោថ្លែងថា ថ្ងៃទី០៤ ខែកក្កដា នេះ ខ្ញុំនឹងចូលទៅអានសុន្ទរកថា នៅនឹងទីស្នាក់ការ សិទ្ធិមនុស្សរបស់អង្គការសហប្រជាជាតិតែម្ដង ដើម្បីបង្ហាញអំពីវឌ្ឍនភាពនៃដំណើរការ សិទ្ធិមនុស្សរបស់កម្ពុជាវាយ៉ាងម៉េច។ សិទ្ធិមនុស្សនៅកម្ពុជា មិននៅក្រោមគ្រាប់ផ្លោង ឬសង្គ្រាមទេ ហើយសិទ្ធិមនុស្សក៏មិនបានស្ថិតនៅក្រោមការសម្លាប់ ជារៀងរាល់ថ្ងៃនោះដែរ។
សម្ដេចបន្តថា ឥឡូវបើចង់និយាយពីវឌ្ឍនភាព សូមក្រឡេកមើលកាលពី៤០មុន តើកម្ពុជាវាយ៉ាងម៉េច ហើយតើ៤០ឆ្នាំក្រោយតើវាយ៉ាងម៉េច។ យើងត្រូវនិយាយគ្នាឱ្យ ច្បាស់លើរឿងនេះ។ ជាងនេះទៀតក៏ត្រូវតែពិនិត្យបណ្ដាប្រទេសដែលកាលពី៤០ឆ្នាំមុនវាល្អ ឥឡូវវាមិនល្អតើវាយ៉ាងម៉េច ប្រៀបធៀបដូច្នេះបានវាត្រូវ។ បើមើលដើមឈើមួយដើមៗ វាយតម្លៃសភាពការណ៍វាមិនត្រូវទេ។
សម្ដេចលើកឡើងថា ឥឡូវយើងពិនិត្យមើលប្រទេសដែលមានវឌ្ឍនភាពសិទ្ធិមនុស្ស និងប្រជាធិបតេយ្យកាលពី៤០ឆ្នាំមុន មានអ្វីកើតឡើងក្នុងប្រទេសទាំងនោះទៅហើយ មកដល់ពេលនេះ។ បានសេចក្ដីថាជាដំណើរថយក្រោយមួយ លើបញ្ហាការគោរពសិទ្ធិមនុស្ស រាប់ទាំងបញ្ហាជនភៀសខ្លួននៅអឺរ៉ុបខ្លួនឯងតែម្ដង។
សម្ដេចតេជោនាយករដ្ឋមន្ត្រីគូសបញ្ជាក់ថា ប៉ុន្តែកម្ពុជាកាលពីជាង៤០ឆ្នាំមុនស្លាប់រាល់ថ្ងៃ ហើយបន្ទាប់មកសង្គ្រាមក៏នៅបន្តក៏មានមនុស្សស្លាប់តទៅទៀត តែជាបន្តបន្ទាប់យើងបានឈានឡើងក្នុងជំហានដ៏ក្លាហានមួយ សម្រាប់ការរស់រានមានជីវិតរបស់កម្ពុជាឡើងវិញ។ សម្ដេចតេជោថ្លែងបន្ថែមទៀតថា យើងបានឃើញប្រត្យក្សនឹងភ្នែក សិទ្ធិមនុស្សត្រូវចាប់ផ្ដើមពីសិទ្ធិរស់រានមានជីវិត មិនមែនចាប់ផ្ដើមពីសរសេរលើកាសែតទេ បើវាងាប់ទៅហើយ តើទៅសរសេរកាសែតយ៉ាងម៉េច។ យើងហ៊ាននិយាយគ្នាយ៉ាងច្បាស់ដូច្នេះ។ ដូច្នេះហើយបានជាកម្ពុជាមិនព្រមឱនក្បាល ជាមួយនិងការប្រៀនប្រដៅរបស់អ្នកដទៃ។ ព្រោះកន្លែងខ្លះសម្លាប់មនុស្សដោយគ្រាប់បែក គ្រាប់ផ្លោង បាញ់ពីលើយន្តហោះមួយថ្ងៃៗ ស្លាប់អស់ប៉ុន្មាន តើគេមានដែលស្គាល់ និងគោរពសិទ្ធិមនុស្សទេ។ ឥឡូវយើងបានរស់រាន តាំងពីប្រជាជនតែ៥លាននាក់ ឡើងដល់ប្រជាជន១៦លាននាក់៕
ដោយ ជឹម ណារី
