លិខិតចំហ បេតិកភណ្ឌធម្មជាតិរបស់កម្ពុជា មិនត្រូវឱ្យក្រុមមនុស្សមួយក្តាប់តូច ដែលមានចេតនាទាញយកផលប្រយោជន៍ផ្ទាល់ខ្លួន យកទៅបំផ្លាញឡើយ
ក្នុងនាមជាជនបរទេសម្នាក់ ដែលមានឱកាសបានមកទស្សនាកម្ពុជា ខ្ញុំពិតជាមានការចាប់អារម្មណ៍យ៉ាងខ្លាំងចំពោះសម្រស់ធម្មជាតិដ៏អស្ចារ្យរបស់ប្រទេសនេះ
វិចារណកថា ៤៧ – ភ្នំប្រមូលផ្តុំទឹក និងជីវិត
គំនិតផ្តើម
«ភ្នំដុះលូតខ្លួនឆ្ពោះទៅមេឃ បង្អោនបញ្ជូនអំណោយ ចុះតាមទៅកាន់ជ្រលងភ្នំ។»
វិចារណកថា ៤៦- រដូវកាលផ្តល់ចង្វាក់ដល់ជីវិត
គំនិតផ្តើម
«ឆ្នាំមិនដែលកើតឡើងដដែលទេ វាត្រឡប់មកវិញជាមួយមេរៀនថ្មីមួយ។»
វិចារណកថា ៤៥ – ពពកជាអ្នកធ្វើដំណើរ
គំនិតផ្តើម «ពពក គឺជាទឹកដែលកំពុងរៀនធ្វើដំណើរឆ្លងកាត់មេឃ។»
វិចារណកថា ៤៤ – ខ្យល់បក់តភ្ជាប់ទៅទីកន្លែងឆ្ងាយៗ
គំនិតផ្តើម
«ខ្យល់បក់នាំសាររំឭកមកថា គ្មានទីកន្លែងណាមួយឈរនៅដាច់ដោយឡែកឡើយ។»
វិចារណកថា ៤៣ – មហាសមុទ្រនៃខ្យល់ដែលយើងមើលមិនឃើញ
គំនិតផ្តើម
«យើងរស់នៅបាតមហាសមុទ្រមួយដែលមើលមិនឃើញ ហើយវាប៉ះដង្ហើមគ្រប់ដង្ហើម។»
វិចារណកថា ៤២ – អាងរងទឹកនីមួយៗ គឺជាផ្ទះរួម
គំនិតផ្តើម
«យើងក្លាយជាអ្នកជិតខាងនឹងគ្នា នៅគ្រប់ទីកន្លែង ដែលទឹកនាំយើងចូលរួមក្នុងដំណើរតែមួយ។»
វិចារណកថា ៤១ – ទឹកស្អាតចាប់ផ្តើមពីការថែរក្សាដី
គំនិតផ្តើម
«សុខភាពរបស់ទឹក ត្រូវ បាន កត់ត្រាជាមុននៅ លើដីដែលហូរឆ្លងកាត់។»
វិចារណកថា ៤០ – ស្រះតូចមួយ គឺជាសហគមន៍នៃជីវិត
គំនិតផ្តើម
«ផ្ទៃទឹកដ៏តូចមួយ អាចផ្ទុកពិភពនៃជីវិតមួយ ដែលធំធេងលើសពីច្រាំងរបស់វា។»
វិចារណកថា ៣៩ – តំបន់ដីសើម៖ កន្លែងដែលដី និងទឹកជួបគ្នា
គំនិតផ្តើម
«នៅកន្លែងដែលដី និងទឹកជួបគ្នា ជីវិតរកឃើញវិធីរាប់ពាន់ ដើម្បីរស់នៅជាផ្នែកមួយនៃទីនោះ។»
